इजरायलमा रहेका नेपाली भन्छन् – ‘नेपाल आएर के गर्ने ? बरू हाम्रो भिसा अवधि थपियोस्’

 

इजरायलमा केयरगिभरका रूपमा कार्यरत नेपाली श्रमिकहरू युद्धको त्रास र भाषाको कठिनाइका बाबजुद पनि स्वदेश फर्कन चाहँदैनन्। काठमाडौंमा जन्मेकी बुनु खड्का चार वर्षदेखि इजरायलको रिशोन लेजियोनमा वृद्धवृद्धा र बिरामीहरूको हेरचाह गर्दै आएकी छिन्। यहाँको भिन्न भाषा र प्रविधिमा सुरुमा उनलाई धेरै समस्या भएको थियो, तर अहिले काममा अभ्यस्त भइसकेकी छन्।

भाषाको कठिनाइले धेरैलाई मानसिक तनाव दिएको छ। भक्तपुरका सरोज श्रेष्ठले हिब्रू भाषा सिक्नुपर्ने अनुभव बाँडेका छन्, जुन काम सहज बनाउन अत्यावश्यक रहेको उनी बताउँछन्। उनीहरूलाई नेपाल सरकारले दिएको ५ वर्षे भिसा अवधि सकिन लाग्दा थप विस्तारको माग छ, किनभने नेपालमा रोजगारीको अवसर कम छ र यहाँको आम्दानी तलबले जीवन चलाउन सजिलो भएको छ। काम गाह्रो र धैर्यता माग्ने भए पनि इजरायलमा नेपालीहरूले राम्रो आम्दानी गरिरहेका छन्। केही कम्पनीहरूले सम्झौताअनुसार काम नदिए पनि सरकारी निकायले छानबिन गरी सुधार गरेको छ। सुरक्षा प्रणाली आधुनिक भए पनि युद्धको त्रास र मिसाइल आक्रमणको डर नेपालीहरूलाई कहिलेकाहीँ सताउँछ।

नेपालमा राजनीतिक अस्थिरता र भ्रष्टाचारप्रति उनीहरू निराश छन्, तर इजरायलमा काम गर्ने अवसर रोक्न नहुने र प्रक्रियालाई सहज बनाउनुपर्ने उनीहरूको जोड छ। उनीहरू आफ्नो कामलाई मन लगाएर गर्दैछन् र थप पाँच वर्ष भिसा अवधि थपिदिन सरकारसँग अनुरोध गरिरहेका छन्, ताकि आर्थिक सुरक्षाका साथ जीवनयापन गर्न सकून्।